Pozitif düşünmeyi unuttuk.

Olup bitenler, yapılanlar, yazılıp çizilenler… Hepsi bize pozitif düşünmeyi, pozitif yaklaşmayı unutturdu. Olaylara gülümseyerek bakmıyoruz artık.

Sağımız solumuz, arkamız önümüz sorun. Gel de pozitif ol şimdi, gel de pozitif yaz. Mümkün mü? Kalemi elinize aldığınız anda sorunlar, yani ‘gerçekler’ geliyor aklınıza; kandıramıyorsunuz. Yaşananlar, görmezden gelinenler, itilenler, ötekileştirilenler… Hepsi koca bir dağ gibi beliriyor zihninizde; ‘bana ne’ diyemiyorsunuz. Bunca derdi görmezden gelip Polyanna’cılık oynamak zorunuza gidiyor, fıttırıyorsunuz.

Ülkeyle ilgili kaygılarımız, kahvede pişpirik oynarken pişkinlikle birbirimize sorduğumuz, ‘ne olacak bu ülkenin hali’ sorusundan ibaret. Böyle olduğu için de, ya sorunların içinde kayboluyoruz, ya bize dayatılanları, içeriğini bilmediğimiz için çaresizce kabul ediyoruz. Sormuyoruz, sorgulamıyoruz. Kabul ettiklerimiz ne mi? Şimdi saysam burası yeter mi sizce.

Neyse… Pozitif düşünmeyi unuttuk diyorum ya, hemen ekliyorum; düşünmeyi unuttuk biz, düşünmeyi.

Düşünmeyi unuttuğumuz için de, olup biten herşey, içinden asla çıkılmayacak sorunlar yumağı gibi görünüyor bilgisizlikten baygınlaşan gözümüze ve birilerinin ‘emirlerle’ çıkardığı yasalar, zart diye, zurt diye, ya da nasıl benzetirseniz; geçiveriyor anında.

Yani olay dönüp dolaşıp bizde bitiyor. Hiç boşuna suçlamak için muhatap aramayalım. Birey olarak sadece bizi ilgilendiren konulara tepki gösterip, toplumsal konularda susuyorsak; iki kere iki dört, bitmişiz demektir.

Pozitif düşünmeden önce evvela düşünmeyi öğrenmek gerek. O zaman tüm bu ‘meseleler’, bizi birer tebdili şaşmış gemiye çevirmez. O zaman hırtigimize kadar acıyla, bitmişlikle, umutsuzlukla dolmayız.

Karşımızdakine ırkından, dilinden, dininden ötürü düşünmeden, tüm mide bulandırıcı ön yargılarla diş bileyerek ‘düşünen insan’ olunmaz. Nefret ederek ‘vatansever’ olunmaz. Nefret etmek; düşmanlık tohumları ekerek, bir şey yapmış gibi kişinin kendini tatmin etmesinden başka birşey değildir, olamaz.

Yani düşünmek için, pozitif düşünmek için, katı ön yargılardan arınmak, ’72 millete tek nazarda bakmak’ şart.

Düşünmek için. Pozitif düşünmek için…